• Racing Club Hades Hasselt • Putvennestraat 81 • 3500 Hasselt

Onze clubgeschiedenis

Hieronder wordt de geschiedenis van R.C. Hades beschreven. Dit werk werd gemaakt door Joris Vanquaethoven. Het gehucht Kiewit, dat zijn ontstaan vond rond 1900-1920, ligt op de rand van het park Midden-Limburg, waarbij het dankzij de kinderboerderij in de Kiewitdreef nog net aansluit; het is de uiterste uitloper van het domein Bokrijk, waarmee het in het grijze verleden verbonden was. Geologisch behoort Kiewit tot de Kempen.

Kiewit nam ook deel aan het parochiaal leven, en is ondergebracht in de parochie St.-Lambertus. De volgende raming is dan ook gebaseerd op deze parochiale indeling, waarbij men erop attent gemaakt moet worden dat de parochie St.-Lambertus ook, buiten Kiewit, de gemeente Kuringen en de stad Hasselt omhelst. Door de jaren heen is de parochie St. Lambertus gegroeid van circa 800 bewoners rond het jaar 1930, tot 4000 bewoners circa 1980.

Verder herbergt Kiewit het oudste vliegveld van België, gelegen in de Luchtvaartstraat, de Kinderboerderij en niet te vergeten het jaarlijkse festival Pukkelpop !

Jeugdclub Hades

Voetbalclub RC Hades is, zoals veel Kiewitse initiatieven en sportclubs, ontstaan uit de werking van de jeugdclub Hades. De werking van de jeugdclub Hades is ontstaan in de turbulente ‘golden sixties’, toen de traditionele jeugdbewegingen in de parochie - de kajotsters, de kajotters en de chiro - met hun fundamenteel katholieke doelstellingen en hun aan die doelstellingen aangepaste werkmethoden niet meer de hele jeugd van Kiewit bereikten. Een aantal ouders (onder welke heel wat Kiewitenaren – Leopold De Greeve, Gustaaf Leën, Frans Celus, Toine Jordens, Jean en Dolf Peeters, Eugeen Smeyers, Jan Smeets e.a.) zag dat andere dan de tot dan toe deugdelijk gebleken ontspanning voor de jongeren moest gezocht worden.

Uit de onvrede met het bestaande, ontstond in 1965 de jeugdclub ‘Den Uil’. Het eerste kanaal voor de jeugdige creativiteit was de oprichting van de fotoclub, waarvoor Frans Leën, Ludo Welkenhuyzen en enkele andere jongeren in Gustaaf Leën een toegewijde begeleider vonden. Vanaf 7 juli 1965 kwam de fotoclub wekelijks samen voor een theoretische les in een klaslokaal en praktische toepassing in de donkere kamer is het schoolhuis. Tijdens de verbouwing van de parochiezaal en de conferentiezaal verhuisde de donkere kamer naar de erker in de jongensschool. Dat leidde echter tot de ontbinding van de club op 31 december 1968.

Door de ingebruikneming van de conferentiezaal in de schoolgebouwen op 26 september 1967 veranderde de jeugdclub haar naam en vanaf die datum is Hades een begrip in Kiewit. De naam Hades refereerde trouwens naar een belangrijk personage in de Griekse mythologie, Hades, de God van de Onderwereld.

Er was toen een behoorlijke accommodatie en dat maakte een ruimere werking voor de jeugdclub mogelijk. De jeugdclub veroverde vrij vlug een groot deel van de Kiewitse jeugd en telde in 1970 al 235 leden « zonder onderscheid van filosofische of politieke levensbeschouwing. »

Aanvankelijk beperkte de werking van de jeugdclub zich uitsluitend tot de organisatie van zondagavondinstuiven in het parochiaal centrum, maar al vlug breidde ze haar activiteiten uit tot instuifavonden op vrijdag, zaterdag, zondag en dinsdag, terwijl de culturele nevenactiviteiten bleven bestaan.

Uit de werking van de jeugdclub ontstond, zoals eerder al aangehaald, in 1968 de voetbalploeg R.C. Hades, in 1972 volgde de basketbalploeg Hades, in 1975 kregen de meisjes hun volleybalclub Hades en in 1975 vervolledigde de handbalploeg Hades het kwartet dat uit de jeugdclub gegroeid is.

Al hebben vele leden van de sportverenigingen die uit de jeugdclub Hades gegroeid zijn, nog wel enige binding met hun oorsprong, toch zijn de voetbal-, basket-, volley- en handbalploegen een volledig eigen leven gaan leiden en de bestuursbeslissingen van al deze organisaties worden thans volledig zelfstandig genomen. Dat was trouwens vanaf het begin van de Hadeswerking de visie van het bestuur : initiatieven op gang brengen en die dan later volledig aan een eigen bestuur overlaten.

Voetbalclub R.C. Hades

Ik had het genoegen om met de huidige voorzitter Jef Evens de geschiedenis van de voetbalclub R.C. Hades uit de doeken te doen.

Geboren in 1952, kwam hij al vrij vroeg in aanraking met Hades, eerst als trainer in 1975 en zo stilaan opgeklommen tot voorzitter.

Hij is sinds 1982 voorzitter van de club, maar buiten zijn actieve aanwezigheid op en rond de pleinen van Hades, is hij tevens tewerkgesteld als onderwijzer in de Basisschool ‘De Kiewit’.

Samen met zijn vrouw en zijn twee kinderen, leidt hij vanuit de Paalsteenstraat 200 de club in goede banen.

De beginjaren (1968-1975)

In 1969 brachten Hugo Houben, Robert Kumpen, Ghislain Smets en Guido Alberghs de bal letterlijk en figuurlijk aan het rollen toen ze met hun Kiewitse vrienden enkele voetbalwedstrijden organiseerden, dat gebeurde op een klein – nauwelijks 50 meter breed – terrein in de Putvennestraat, gedeeltelijk op het huidige eerste plein. Toine Jordens had hun dat braakliggend stuk grond in bruikleen gegeven.

Deze testwedstrijden wettigden alle hoop op slagen en in 1970 sloot de club onder de naam Racing Club Hades zich aan bij de Koninklijke Belgische Liefhebbersvoetbalbond (K.B.L.V.B.), en voor hun uitrusting kozen ze voor de Hasseltse kleuren groen-wit. In die tijd konden ze rekenen op een 20-tal leden, waarin het bestuur vervat zat ; heden ten dage, anno 2001, zit men al aan 59 bestuursleden (14 hoofdbestuur en 45 jeugdbestuur) !

Het laatste deel van de naam danken ze aan de Jeugdclub Hades, zoals eerder al uitvoerig aangehaald. Het eerste deel van de naam kwam, volgens de bestaande literatuur, tegemoet aan de vraag van de firma Kumpen, die steeds een sterke ruggensteun is geweest voor de Hadesvoetbalspelers. Constant Kumpen, vader van speler Robert, was in die tijd ook sponsor van de autosport, en dus vandaar de naam Racing Club…

Constant Kumpen, werkzaam bij Keramo, leerde ook dat zelfwerkzaamheid heel belangrijk is. En deze les heeft Hades goed onthouden, want de ploeg draait nog steeds op het belangeloze vrijwilligerswerk van het volledige bestuur.

Na intensief speurwerk werd duidelijk dat dit een mogelijke naamsverklaring kon zijn, maar nog een andere verklaring was dat er zich in 1970 een andere voetbalclub bij voetbalclub Hades voegde, nl. Racing Club Terdonk.

De jonge spelers en het haast even jonge bestuur hadden het geluk dat enkele invloedrijke en/of kapitaalkrachtige vaders hun zonen-leden van de club en dus ook de club zelf wilden steunen. De familie Kumpen hebben we al even aangehaald, maar ook schepen Storms, vader van doelman Luc, heeft zijn stempel gedrukt op de ontwikkeling van de club.

In 1970 kwam er eindelijk een oplossing voor een ander probleem : motocrossers. Dankzij een actie van de buurtbewoners tegen het gebruik van het terrein door die motocrossers en door bemiddeling van schepen Storms bij het stadsbestuur van Hasselt, kreeg Hades alleenbeschikking voor 99 jaar over het terrein.

Dankzij een originele overeenkomst tussen Hugo Houben en Robert Kumpen, kon er in 1971 zelfs een eerste ‘kantien’ gebouwd worden : als Hugo Houben zijn 15000 frank vakantiegeld schonk, dan zou Robert Kumpen er hetzelfde bedrag bijleggen. Beiden hielden woord en zo was er geld voor een kantine die volledig met eigen mankracht werd rechtgetrokken. Voor de bouwmaterialen werd er beroep gedaan op de firma Kumpen en voor de binnenbekleding mochten de planken vloeren uit villa de Borman (aan de Europalaan) gebroken worden.

De tussenperiode (1975-1980)

In 1974 beleefde de club haar eerste sportief succes : ze werd kampioen en promoveerde naar een hogere afdeling.

In 1977 werd ze voor de tweede keer kampioen, nog steeds in de Katholieke Belgische Liefhebbersvoetbalbond.

De vriendschappelijke samenwerking, de uitgebreide jeugdwerking en het gezonde beleid maakten van Hades een gevestigde waarde in Hasselt.

In 1976 werd het zelfs tijd voor een grotere kantine. Weer met de machines van de firma Kumpen sloopten de Hadesleden drie woonhuizen die plaats moesten maken voor de Boerenkrijgsingel. Het slopen leverde het grootste deel van de materialen (bakstenen, ramen, deuren, radiatoren) voor de huidige grote kantine, de vier kleedkamers met stortbaden, de keuken, het scheidsrechterslokaal en de materiaalopslagplaats. In december 1976 betrok Hades de installaties die vele clubs uit hogere afdelingen haar mogen benijden.

Eerder in 1975, meerbepaald op 4 augustus, werd er zelfs een VZW opgericht onder de naam Racing Club Hades. De samenstelling van deze VZW zag er als volgt uit :

Voorzitter : Houben Hugo

Ondervoorzitters : Kumpen Robert, Tielens Lucien

Secretaris : Hermans Jos

Schatbewaarder : Vanvoorden Luc

Sportieve ontwikkelingen

Naarmate het sportief vlotter liep, ging de club meer lijden onder de vrijbuitersmentaliteit van sommige ploegen van de Koninklijke Belgische Voetbalbond (K.B.V.B.). Om zich hiertegen te beschermen en om de verre verplaatsingen voor de intussen al 6 ploegen (eerste ploeg, reserven, juniores, scholieren, kadetten en miniemen) te vermijden, want de liefhebbersbond bestreek heel Limburg, begon Hades stilaan naar een aansluiting bij de Koninklijke Belgische Voetbalbond (K.B.V.B.) te verlangen.

Een eerste aanvraag om aansluiting bij de K.B.V.B. stuitte op het veto van een paar ploegen uit de omgeving, de tweede aanvraag in 1980 leidde tot een stout stukje pokerspel met het voortbestaan van de club als zeer gewaagde inzet. Invloedrijke personen uit de politieke wereld, o.a. Luc Dhooren, loodsten Hades toen de K.B.V.B. binnen. De ploeg behield haar naam en de kleuren groen-wit en werd ingeschreven onder nummer 8721.

En Hades beschaamde het vertrouwen niet.

Het seizoen 1980-1981 was een beloftevolle studieronde, maar het tweede seizoen werden de rijke beloften ingelost:  Hades werd kampioen in 4de provinciale.

Ze hield het er twee seizoenen uit, maar in 1984 degradeerde de club wel terug van 3de naar 4de provinciale.

In het seizoen 1984-1985 telde Hades al zeven ploegen in de competitie en ook twee ploegen buiten competitie (pupillen en veteranen, een vriendenkring van Hadessympathisanten onder leiding van Jos Holsteyns met een wijdvertakte eigen werking, tot in Detmold, West Duitsland, toe). Het ledenaantal is dan al gestegen tot 150 en zo vormen ze in de jaren tachtig een sterke sportieve vriendenkring.

Het duurde tot 1990 vooraleer er weer een kampioenenviering mocht georganiseerd worden.

Twee jaar later was het weer prijs en mocht Hades haar groen-witte kleuren al verdedigen in 2de provinciale.

In het seizoen 1995-1996 kon de club zelfs promoveren via de eindrondes naar 1ste provinciale. Maar het seizoen daarna moest Hades noodgedwongen terug plaats nemen in 2de, ondanks het feit dat ze als vijfde laatste gerangschikt waren en 39 punten behaalde.

Daarna waren ze een aantal seizoenen op zoek naar de promotie naar 1ste provinciale via de eindrondes, maar het duurde nog tot 2001 dat Hades mocht aantreden in de hoogste provinciale afdeling.

Deze sportieve resultaten hadden ook hun weerslag op het ledenaantal. Zo konden er voor de competitiestart 2000-2001 maar liefst 14 jeugdpoegen (waarvan 2 buiten competitie), een reserve- en een eerste elftal in 2de provinciale ingeschreven worden.

In het seizoen 2001-2002 kwamen er nog eens 2 jeugdploegen bij, zodat het aantal op 16 komt (waarvan er nog maar één buiten competitie), een reserve elftal en een eerste ploeg die aan mocht treden in 1ste provinciale. Er werden 220 spelers geteld jonger dan 18 en 105 spelers ouder dan 18, wat dus neerkomt op 325 actieve leden. Hierin zitten nog eens 27 trainers vervat (waarvan 21 gediplomeerde- en 6 niet-gediplomeerde trainers) die er samen voor instaan dat er 63 uur per week training kan gegeven worden !

En R.C. Hades groeide…

Door al deze sportieve resultaten en de opbrengst van haar nevenactiviteiten kon de club jaar na jaar haar uitrusting verbeteren en uitbreiden : zo was er telkens weer de opbrengst van de kantine, van de inkomtickets, van de kien- en kaartavonden, van de tot op heden nog bekende mossel-, spaghetti-, spek en ei- en pannenkoekenslagen, van de tombola’s (op wedstrijden en deur aan deur), van de sponsoring van handelaars, van de papier inzamelactie en van het gratis werk van de hele club.

Het B-terrein was als eerste aan de beurt en werd in 1979 van verlichting voorzien.

Voor de toeschouwers werd er vervolgens in 1983 een overdekte tribune gebouwd.

Vanaf 1985 werd het tevens een traditie om elk jaar onder het Paasverlof een voetbalkamp te organiseren. Dit gedurende een hele week en voor spelertjes van alle ploegen. Buiten de dagelijkse voetbaltrainingen, werd er ook aandacht besteed aan andere culturele activiteiten, zo stond er elk jaar een bezoek aan een stadium van een eerste klasser, een namiddagje zwemmen, een filmnamiddag, een zwembeurt, etc. op het programma. Waar men ook altijd probeerde voor te zorgen, was het bezoek van diverse profspelers, met tot nu toe als uitklapper de komst van Jean Marie Pfaff in 1987 !

In datzelfde jaar werd het A-plein gedraineerd.

In 1989 werd er aan een tweede uitbreiding van de kantine gedacht. Er kwamen ook 2 kleedkamers bij.

Vanaf 1990 zag Hades zich ook verplicht om aan hun leden lidgeld te vragen. Dit kwam in het begin neer op 300 BEF, maar is doorheen de jaren al opgeslagen tot op heden 4500 BEF. Voor dit bedrag zijn de spelers ook wel verzekerd, krijgen ze kousen, een voetbal, een kerstcadeau en 20 tombola biljetten.

Vanaf 1992 stak Pukkelpop zijn kop op en werd er beroep gedaan op de club, het eerste jaar was dit nog enkel straten afzetten, maar heden ten dage zorgen de leden van Hades ervoor dat de festivalgangers elke dag mogen aantreden op een propere weide. Ook verzorgt Hades de ECO-stand, een standje waar ze gebruikte bekers kunnen omruilen voor gadgets van Pukkelpop. Dit evenement is van groot belang voor de club en elk jaar wordt er weer naar uitgekeken !

In 1993 kwam er de verlichting van de A-terreinen bij.

Het seizoen 1994-1995 stond garant voor een tweede uitbreiding van de kantine, er werd een kleine kantine bijgebouwd, sanitaire installaties en nog eens 2 kleedkamers.

In 1996-1997 werd er overgegaan tot de bouw van een garage en een bergruimte.

In 1997-1998 werd het C- en D-plein voorzien van een omheining en in 2000 kreeg dat C-plein ook verlichting.

Bovendien heeft Hades ook nog internationale contacten. Zo is er bijvoorbeeld de samenwerking met ploegen in Detmold en zeker niet te vergeten sinds 2000 de Hasselt Cup, waar Hades de eer heeft verschillende Europese ploegen te ontvangen. Dit is een organisatie van een Nederlandse stichting, de Euro Sportring, die in Hades met zijn infrastructuur de ideale partner heeft gevonden om dit internationaal 3 dagen durend jeugdtornooi te organiseren. De organisatie van dit tornooi is volledig in handen van de club, dit houdt dus in sponsors zoeken, slaapplaatsen voor de ploegen, … In april 2001 kon men 60 ploegen aan het werk zien uit België, Duitsland, Nederland, Luxemburg, Frankrijk, Ierland, Denemarken, Schotland e.a….

Recent, in 2001, is er ook nog een extra initiatief bijgekomen, nl. de schaatshappening.

Dit alles heeft ertoe geleid dat de omzet van de club vertienvoudigd is sinds de beginjaren ! 

In 2009 beleefde RC Hades zijn tot nog toe grootste sportieve hoogtepunt.  Het eerste elftal promoveerde rechtstreeks naar 1ste provinciale.  Naast de eerste ploeg werden nog 7 jeugdploegen kampioen in hun reeks.

De grootste realisatie van Hades is echter de nieuwbouw.  De nieuwe kantine en kleedkamers werden door talrijke vrijwilligers gebouwd.  Deze vrijwilligers hebben zich meer dan twee jaar, dag in dag uit, belangeloos ingezet.  Het resultaat mag gezien worden.